Η ένδυση στην αρχαία Ελλάδα

Μέσα από τα κείμενα της εποχής, καθώς και από απεικονίσεις σε αγάλματα, γλυπτά και αγγεία αντλούνται πληροφορίες για την ένδυση των ανθρώπων στην αρχαία Ελλάδα. Σύμφωνα με πηγές, τα ρούχα των αρχαίων Ελλήνων ήταν χειροποίητα, φτιαγμένα στο σπίτι και τα υφάσματα είχαν έντονα χρώματα και έντονη διακόσμηση.

Τα ενδύματα των αρχαίων Ελλήνων ήταν ο χιτώνας, ο πέπλος, το ιμάτιο και η χλαμύδα. Εξαρτήματα της ένδυσης αποτελούσαν η πόρπη και η περόνη, καθώς και τα διάφορα καλύμματα κεφαλής.

Χιτώνας ή χλα2-copiaίνα:

  • Διακρίνονται δύο είδη χιτώνα, ο δωρικός και ο ιωνικός.
  • Ο δωρικός χιτώνας ήταν βαρύ, μάλλινο ρούχο που τον φορούσαν στον αριστερό ώμο και κούμπωνε επάνω από το δεξί ώμο, αφήνοντας το δεξί μέρος του κορμιού γυμνό.
  • Ο ιωνικός χιτώνας ήταν πιο ελαφρύς, από λινό ύφασμα, που έπεφτε και στους δυο ώμους προς τα κάτω και κούμπωνε στα πλάγια του σώματος.
  • Ο χιτώνας στερεωνόταν στο σώμα με χρήση ζώνης.
  • Κατά την ομηρική εποχή, ο χιτώνας αποτελούσε αποκλειστικά ανδρικό ρούχο και ήταν πιο κοντός, μέχρι το γόνατο, ενώ κατά την αρχαϊκή περίοδο, ξεκίνησε η χρήση του και από τις γυναίκες και ήταν μακρύς μέχρι τον αστράγαλο.

Πέπλος:

  • Ο πέπλος ήταν μάλλινο, γυναικείο ρούχο και αποτελούσε ένα ύφασμα που διπλωνόταν και κάλυπτε τη μία πλευρά του σώματος.
  • Η επάνω μεριά του υφάσματος καρφιτσωνόταν δημιουργώντας άνοιγμα για το λαιμό και το δεξιό βραχίονα.
  • Οι γυναίκες φορούσαν τον πέπλο πάνω από το χιτώνα.

Πόρπη:

  • Ήταν κόσμημα που διακοσμούσε την τη ζώνη, καθώς και εξάρτημα για τη στερέωση του πέπλου και του χιτώνα στους ώμους.

Ιμάτιο:

  • Ήταν εξωτερικό ένδυμα της αρχαιότητας και φοριόταν από άνδρες και γυναίκες.
  • Μακρύ ρούχο που πέρναγε κάτω από την αριστερή μασχάλη, τυλιγόταν γύρω από το θώρακα και την πλάτη και κούμπωνε δεξιά.

Χλαμύδα:

  • Ήταν αποκλειστικά ανδρικό, εξωτερικό ρούχο και κατά κανόνα πιο κοντή από το ιμάτιο.
  • Αποτελούσε κυρίως ένδυμα εφήβων, ταξιδιωτών και στρατιωτικών.

Καλύμματα κεφαλής:

  • Ανάλογα με την περιοχή και στις διάφορες χρονολογικές περιόδους, χρησιμοποιήθηκαν διάφορα καλύμματα κεφαλής, όπως το πετάσο, η καυσία, ο πόλος, η θολία και η μίτρα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *